Bevallingsverhaal Wendy

Bevallingsverhaal Wendy

Bevalling van Wendy haar tweede kind

Wendy beviel met 39+6 voor de tweede keer, nu van zoon Jim.

Aangezien de placenta operatief moest worden verwijderd na de geboorte van Reza, had ik dit keer niet de optie om thuis te bevallen.

Omdat de geboorte van Reza heel soepel verliep, vond ik het heel erg jammer dat ik met de tweede naar het ziekenhuis moest om te bevallen. Ik heb er alles aan gedaan om daar onderuit te kunnen komen, maar helaas, ik moest echt in het ziekenhuis bevallen.

In tegenstelling tot de eerste bevalling, die zich vrij agressief aandiende, herkende ik nu het “rommelen” in mijn buik. Vandaag is de dag, dat wist ik zeker.

Bernlef en ik besloten om nog even naar het bos te gaan. Er wordt vaak geadviseerd om lekker in beweging te blijven tijdens de ontsluitingsfase, omdat de baby dan goed de ruimte heeft om zich een weg naar beneden te vinden.

Helaas begon het aardig te stormen en regenen en we besloten niet te gaan, ik wilde niet weer een wild bevallingsverhaal 😉

Ik belde mijn ouders, die Reza in de loop van de middag ophaalden.

En toen kwamen de weeën..

De weeën begonnen en ik wist wat er moest gebeuren. Ook als je in het ziekenhuis bevalt, doe je het eerste deel thuis, wat ik erg fijn vond.

Ik ben geen pieper, dat wist de verloskundige. Dus toen ik belde, wist ze dat ik er vast al goed in zat en we werden gevraagd om naar het ziekenhuis te rijden waar we om 16.30 uur aankwamen.

Om 17.00 uur waren we “ingecheckt” en kwamen we op de kamer.

Omdat een bevalling best een tijd kan duren en je natuurlijk niet je eigen spulletjes om je heen hebt, had Bernlef een hele entertainment koffer meegenomen. Maar de laptop was nog niet opengeklapt, of de bevalling ging echt beginnen.

Bevalling voltooid: Jim is geboren

Ik voelde de baby echt ineens zakken en met een paar flinke zuchten en persen is Jim geboren.

Ik kwam om 17.00 uur het ziekenhuis in, en ging er om 19.00 uur met een maxi-cosi weer uit.

Reza lag inmiddels bij Pake en Beppe op bed, dus die heeft de volgende dag haar broertje ontmoet. Dat gaf mij en Bernlef de tijd om rustig thuis te komen en de kraamhulp het huis klaar te laten maken.

Niet veel later zaten we samen in de tuin in een avondzonnetje. Zo kan een bevalling dus ook gaan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *